Czerwończyk dukacik

*****

BUTTERFLIES series
SCARCE COPPER

Awers, zawierający m.in. logo ORLENU jest identyczny dla całej kolekcji.Każdy numizmat został umieszczony w czerwonym flokowanym pudełku wraz z indywidualnym numerem na certyfikacie wystawionym przez Mennicę Polską, gwarantującą jego jakość i oryginalność. 

Zasady uczestnictwa w promocji są bardzo proste. Aby wziąć w niej udział wystarczy zatankować min. 25 litów paliwa lub też zrobić zakupy (produktów i/lub usług) za min. 25 zł.

Wówczas otrzymujemy naklejkę, którą trzeba umieścić w specjalnym kuponie na ulotce promocyjnej.

Zakupy min. 25 litrów paliw Verva są premiowane dwoma naklejkami.

Zebranie trzech naklejek upoważnia do odebrania na stacji jednego numizmatu.

To jednak nie wszystko – można dodatkowo podnieść wartość kolekcji poprzez zdobycie prawdziwego unikatu: piątego numizmatu z wizerunkiem samochodu Warszawa wykonanego z czystego srebra w limitowanej serii 5000 sztuk.

Ten wyjątkowy egzemplarz oferowany jest w ramach Programu VITAY, a można go otrzymać przeznaczając na tę nagrodę 14 900 punktów.

Srebrny numizmat dostarczany będzie w specjalnej ochronnej kapsule wraz z certyfikatem i praktycznym dodatkiem – eleganckim etui z pięcioma miejscami na całą kolekcję.

Promocja potrwa do 19 grudnia lub do wyczerpania zapasów nagród.

Zapraszamy wszystkich do kolekcjonowania numizmatów na stacjach ORLEN!

Numizmaty z serii „Symbole Narodowe Polski” prezentują wysokie walory artystyczne w różnej stylizacji plastycznej, ukazującej różnorodność jego przedstawień według stylów różnych epok.

Numizmatyczna przygoda i historyczna podróż w czasie.

Na numizmatach zaprezentowano:

Prezentowane przez Mennicę Polską S.A. „Symbole Narodowe Polski” zostały wykonane w limitowanych nakładach w trzech różnych wersjach:

Rewers srebrnej monety przedstawia popiersie Benedykta Dybowskiego na tle fragmentów map jeziora Bajkał i półwyspu Kamczatka – miejsc, które były obiektem badań słynnego podróżnika. Awers monety przedstawia zaś przedmioty symbolizujące pracę naukowca: wizerunek książki z napisem „Darwin” (Dybowski był propagatorem teorii Karola Darwina o ewolucji gatunków), stronicę podręcznika z wizerunkiem jelenia Dybowskiego i dwóch burunduków (gatunków zwierząt opisanych przez polskiego przyrodnika) oraz pojemniki z zakonserwowanymi w formalinie kiełżem i rybą gołomianką małą (Dybowski był jednym z czołowych badaczy tych gatunków i pierwszym naukowcem, który złowił i zbadał żywy egzemplarz gołomianki). Popiersie Benedykta Dybowskiego zdobi też rewers dwuzłotówki. Obie monety zaprojektowała Ewa Tyc-Karpińska.

Srebro to szlachetny kruszec, który w ostatnim czasie znacząco zyskał na wartości.

Eksperci są zdania, że trend wzrostowy będzie kontynuowany. Dlatego proponują także prywatnym inwestorom zainwestowanie części środków pieniężnych w metale szlachetne – złote lub srebrne sztabki lokacyjne albo złote lub srebrne monety bulionowe.

Srebrne monety lokacyjne to bezpieczna i atrakcyjna inwestycja w czasach kryzysu! W ciągu ostatniego roku srebro zdrożało bowiem aż o 58 %!

Obecnie na rynku numizmatycznym dostępne są złote monety lokacyjne o wysokich walorach artystycznych – „Wiener Philharmoniker”. Po raz pierwszy moneta ta pojawiła się w roku 2008 także jako jedna uncja czystego srebra. Austria wprowadziła bowiem na rynek nową markę – srebrne monety bulionowe „Wiedeńscy Filharmonicy”, które są bite w srebrze wysokiej próby – Ag 999 / 1000. Rok 2008 był pierwszym rokiem bicia, co stanowiło nowość na rynku i ukłon w kierunku kolekcjonerów. Pierwsze roczniki emisji z pewnością zyskają z biegiem czasu dodatkową wartość kolekcjonerską.

Wiedeńscy Filharmonicy to pierwsza srebrna moneta lokacyjna, jaka kiedykolwiek została wyemitowana o wartości nominalnej w Euro!

Właśnie w niepewnych czasach, zwłaszcza w przypadku lokowania nadwyżek funduszy na giełdzie, monety lokacyjne „Wiener Philharmoniker” dają poczucie bezpieczeństwa. Eksperci proponują zatem wytrawnym inwestorom dywersyfikację portfela inwestycyjnego i zainwestowanie części środków pieniężnych w metale szlachetne, w tym w monety lokacyjne, określane też jako monety bulionowe.

Monety bulionowe – to monety z metali szlachetnych (głównie ze złota, srebra, platyny) bite na cele inwestycyjne, czyli lokatę kapitału. Pierwszą monetą bulionową był wybity w 1970 roku w RPA Krugerrand. Monety lokacyjne zwykle nie mają zadeklarowanej wartości, zamiast nominału podana jest zawartość kruszcu. Nakład zwykle nie jest ograniczony i zależy od popytu.

Znane monety bulionowe to m.in.: Wiener Philharmoniker (Austria), Krugerrand (RPA), Liść klonowy (Kanada), Amerykański orzeł (USA), Nugget, Kookaburra (Australia), Panda (Chiny), Orzeł bielik (Polska), Suweren, Britannia (Wielka Brytania). Spośród tych monet to właśnie Wiedeńscy Filharmonicy są jedną z popularniejszych, a to z uwagi na wyjątkowo piękny projekt oraz przystępne i atrakcyjne ceny w porównaniu do cen innych monet lokacyjnych.

Srebrna moneta lokacyjna „Wiedeńscy Filharmonicy” posiada wartość nominalną 1,5 Euro i zawiera jedną uncję czystego srebra. Na awersie monety uwieczniono salę koncertową Golden Hall w Wiedniu – miejsce corocznego koncertu Wiedeńskich Filharmoników z okazji Nowego Roku, a dokładnie – słynne organy znajdujące się w wiedeńskiej sali koncertowej Wiener Musikverein.

Natomiast rewers ukazuje „bukiet” złożony z instrumentów orkiestry, niesamowicie oddając wszystkie ich szczegóły! Na rewersie monety ukazane są zatem te same, wyselekcjonowane instrumenty muzyczne, które są uwiecznione na złotych monetach poświęconych   słynnej orkiestrze wiedeńskich filharmoników.

Dlaczego warto kupić srebrną monetę Wiedeńscy Filharmonicy:

• Jest to pierwsza na świecie, oficjalna srebrna moneta bulionowa o nominale w Euro!
• Srebrna moneta lokacyjna Filharmonicy jest bita ze szlachetnego kruszcu wysokiej próby Ag 999, czyli z czystego srebra!
• Cena srebra stale wykazuje tendencje wzrostowe, nawet pomimo chwilowych wahań!
• Kontynuacja serii – pierwszym rokiem emisji był rok 2008, a pierwsze roczniki stają się zwykle trudne do znalezienia i osiągają w związku z tym wysokie ceny.
• Projekt monety jest piękny, wytworny i wyraźnie dopracowany w szczegółach!

Awers monety: bardzo szczegółowy wizerunek organów znajdujących się w wiedeńskiej sali koncertowej „Wiener Musikverein”, jednego z najbardziej złożonych instrumentów muzycznych na świecie. Legenda „1 unze FEINSILBER” jest gwarancją wagi i czystości srebra. Ponadto znajduje się tu nominał „1,5 EURO” oraz nazwa emitenta „Republik Osterreich” (Republika Austrii).

Rewers monety: dobrze skomponowany układ wybranych instrumentów słynnej na całym świecie orkiestry, w tym francuski róg, fagot, harfa, wiolonczela, dwoje skrzypiec i dwie altówki. Autorem projektu jest T. Pesendorfer. Wzdłuż górnego brzegu jest legenda „WIENER PHILHARMONIKER” (wiedeńscy filharmonicy) oraz małymi literami „Silber” (Srebro).

Srebrne monety wybiła Mennica Austrii o ponad 800-letnim doświadczeniu:

• istniejąca od 1194 roku mennica z siedzibą w Wiedniu w Austrii,
• piękne monety – to efekt długiej tradycji mincerskiej i numizmatycznej,
• gwarancje rządu dotyczące jakości, czystości i wagi złota,
• lider o ugruntowanej pozycji na rynku metali szlachetnych,
• uznany kontrahent światowych instytucji finansowych.

Mennica Austrian Mint produkuje monety obiegowe, kolekcjonerskie i bulionowe. Działa na skalę międzynarodową, oferując szeroki wybór numizmatów najwyższej jakości. Każdego roku w Wiedniu bite są monety w łącznej ilości około 300 milionów sztuk.

Monety kolekcjonerskie, jak i lokacyjne z Austrian Mint swój sukces zawdzięczają przede wszystkim innowacyjnym technikom bicia, dopracowanym w szczegółach projektom, precyzji wykonania oraz ich doskonałej jakości, będącej wynikiem zarówno długiej tradycji numizmatycznej, jak też stałej, ścisłej kontroli końcowej jakości produktów.

Ponad 800 lat doświadczenia w numizmatyce robi wrażenie – w 1994 roku mennica obchodziła 800. rocznicę działalności. Za czasów monarchii były tu bite korony, guldeny i dukaty, a następnie szylingi. Natomiast od 2002 r. menica bije Euro i Centy, niezależnie od tego, czy są one przeznaczone na zakupy, jako inwestycja lub jako monety kolekcjonerskie.

Międzynarodowe uznanie w świecie numizmatyki przejawia się m. in. poprzez wybór i upoważnienie Austrian Mint jako jednej z pięciu mennic na świecie do wydawania urzędowych monet dla Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego na stulecie obchodów ruchu olimpijskiego.

Stempel: BU
Średnica: 38,00 mm

- Silver Canadian Timber Wolf Coin 1 oz, 2011

Gwarant dobrej inwestycji i lokata na każdą kieszeń !

Wilk jest pierwszą emisją spośród sześciu z trzyletniego programu „Canadian Wildlife Coin Series”. Druga emisja z tej serii jest zaplanowana na marzec 2011 roku.

Srebrna moneta została wybita w słynącej z jakości, czystości oraz urzekających projektów mennicy Royal Canadian Mint (RMC).

Kanadyjska mennica o ponad stuletniej tradycji uznawana jest za jedną z największych i najbardziej wszechstronnych mennic na świecie, oferującej w skali międzynarodowej szeroki zakres produktów menniczych najwyższej jakości.

Dzięki nawiązaniu do natury jest to najciekawszy projekt spośród monet lokacyjnych. Ta srebrna moneta jest naprawdę piękna i urzeka dopracowanymi detalami oraz precyzją wykonania.

• Awers monety prezentuje popiersie Królowej Elżbiety II oraz nominał $5.00 CAN – najwyższy spośród srebrnych monet inwestycyjnych.
• Rewers monety przedstawia urzekający wizerunek Canadian Timber Wolf, z księżycem i nocnym krajobrazem górskim w tle tego majestatycznego kanadyjskiego drapieżnika.

Monety bulionowe – to monety z metali szlachetnych (głównie ze złota, srebra, platyny) bite na cele inwestycyjne, czyli lokatę kapitału.

Stanowią one doskonały sposób dywersyfikacji portfela inwestycyjnego, jak też lokatę na każdą kieszeń. Warto zauważyć, że od  marca 2008 r. cena białego kruszcu sukcesywnie wzrasta.

Kanadyjskie srebrne monety to jedne z najpopularniejszych monet lokacyjnych na świecie.

Bite od 1988 roku słynne monety z liściem klonu na rewersie wyróżniają się na tle innych monet lokacyjnych czystością stopu. Zawierają bowiem aż 99,99% srebra.

• Krugerrand (RPA),
• Liść klonowy (Kanada),
• Wiener Philharmoniker (Austria),
• Amerykański orzeł (USA),
• Nugget, Kookaburra (Australia),
• Panda (Chiny),
• Suweren, Britannia (Wielka Brytania),
• Orzeł bielik (Polska).

źródło: Royal Canadian Mint / Wikipedia

Złota moneta kolekcjonerska z bursztynem  - 6 z niesamowitej serii monet kolekcjonerskich o międzynarodowym charakterze i niskim nakładzie – „Szlak Bursztynowy” – „Amber Route”. 

• Awers: w centrum monety, stylizowany wizerunek powozu, w którym bursztyn był przewożony przez Rzymian na trasie od Morza Bałtyckiego do Włoch. Za koszykiem, po lewej stronie, stylizowany obraz głowy Rzymianina. Na tle stylizowanej mapy znajduje się zarys Morza Bałtyckiego. Na górze, wzdłuż krawędzi, półokrągły napis: BURSZTYNOWY SZLAK. Na dole, półokrągły napis: NIUE ISLAND, nad nim, nominał: 5 dolarów. Wizerunek królowej Elizabeth II oraz znak Mennicy (MW), znajdują się po lewej stronie koszyka. Na prawo głowy królowej widnieje napis: Elizabeth II, a pod nim rok emisji: 2010.
• Rewers:

Ta piękna seria liczyć będzie osiem okazów numizmatycznych, upamiętniających miasta, przez które przebiegał słynny Bursztynowy Szlak:

Częstotliwość ukazywania się monet z tej serii – to 2 monety w roku. 

Monety kolekcjonerskie z tej serii wyraźnie nawiązują tematyką do srebrnej monety Szlak bursztynowy z 2001 roku, wyemitowanej w nakładzie 30.000 sztuk, która okazała się wielkim hitem numizmatycznym i inwestycyjnym.

Ciekawy temat, ekstremalnie niski nakład, urzekający szczegółami projekt oraz przyciągający uwagę bursztyn to atuty tej pięknej monety z niesamowitej serii 8 złotych monet „Szlak Bursztynowy” -”Amber Route”. 

The „Amber Route” series of coins is struck by the Mint of Poland. The silver and gold coins are decorated with amber.

The Amber Route follows the path of merchants who travelled these areas to buy amber – these travels started as early as the 1st century BC. The Amber Route is also a cover name for the multiple commercial relationships between the Mediterranean and Baltic countries.

The series includes the following coins: Russian Kaliningrad, Polish Gdańsk, Polish Elbląg, Polish Wrocław, Czech Stare Hradisko, Hungarian Szombathely, Austrian Carnuntum, and Italian Aquilei.

Bursztyn – określany także jako Jantar, Złoto Północy, Złoto Bałtyku, Dobry Kamień, Święty Kamień, Amber, Elektrum – to budząca zachwyt kopalna żywica sprzed 40 mln lat, niezwykła i tajemnicza, posiadająca dobroczynne właściwości, które doceniono już w wiekach średnich. Ta kopalna żywica drzew iglastych, a w rzadszych przypadkach żywicujących liściastych drzew z grupy bobowców, występuje aż w około 60 gatunkach.
Bursztyn znany był od dawna: 

• Grecy nazywali ten kamień elektron, co oznacza świecący i błyszczący,
• Rzymianie nazywali bursztyn lyncurium, czyli mocz rysia, albowiem według legendy złocisty kamień powstał ze skamieniałego moczu tego drapieżnika,
• succinum to łacińska nazwa bursztynu używana w farmacji, powstała od łac. succus (sok),
• sukcynit – nazwa geologiczna, pochodzi od succinum (sok, żywica drzewna),
• Egipcjanie nazywali bursztyn sokal,
• Arabowie nazywali bursztyn anbar, ponieważ zapach pocieranego bursztynu kojarzył się z zapachem ambry,
• Persowie nazywali kamień karuba – złoty rabuś,
• Włosi – ambra gialla,
• zaś Szwedzi – raf, co oznacza znaczy chwytać,
• słowiańska nazwa jantar została przejęta od Litwinów, a ta od fenickiej nazwy jainitar – żywica morska.

Magiczna moc lecznicza i płynąca z niego pozytywna energia zawdzięczana jest jonom ujemnym, które m.in. pobudzają system nerwowy oraz łagodzą stany reumatyczne, zapalne. W ezoteryce elektryczne właściwości bursztynu przyciągają do człowieka większe ilości siły życiowej i równoważy ciało eteryczne. Miał on też wpływać pozytywnie na rozwój zdolności paranormalnych.

W medycynie ludowej dym bursztynowych kadzidełek zabijał bakterie, a noszone na szyi korale zapobiegały bólom gardła i głowy oraz wzmacniały tarczycę. Ogrzane grudki bursztynu stosowało się do wyciągania z oczu ciał obcych (muszek, pyłków).

Utłuczony proszek zażywano jak tabakę, co miało oczyścić zatoki i pozbyć się kataru. Współczesna litoterapia stosuje bursztyn jako nalewkę w leczeniu chorób tarczycy, gardła, przy chrypce i reumatyzmie.

Bursztyn bałtycki (sukcynit, „bałtyckie złoto”) to odmiana bursztynu, substancja organiczna, żywica kopalna, która powstała w warunkach naturalnych co najmniej przed 40 milionami lat; pochodzi z utworów trzeciorzędowych (od eocenu po miocen dolny).

Ciekawostki na temat bursztynu bałtyckiego:

• jako jedyny wśród żywic kopalnych zawiera dużo (od 3-8%) kwasu bursztynowego, najwięcej w korze, swojej zewnętrznej warstwie,
• wyjątek stanowi znajdowany w okolicach Gdańska gedanit,
• w dotyku jest ciepły, a ogrzany w dłoni przyjemnie pachnie,
• w słonej wodzie pływa, zaś w słodkiej tonie,
• ma zdolność do uzyskiwania ładunku elektrycznego,
• przy potarciu ładuje się ujemnie, korzystnie dla człowieka,
• pali się jasnym płomieniem,
• łatwo poddaje się obróbce,
• zmienia się pod wpływem działania światła,
• gwałtownie podgrzany pęka,
• temperatura mięknienia bursztynu to około 150°C,
• topi się on przy temperaturze 350°C,
• poddaje się barwieniu przy pomocy substancji organicznych, a także syntetycznych,
• można go poddawać termicznemu procesowi klarowania oraz barwienia, a także prasowania.

Znaczenie bursztynu:

• niekiedy zawiera bardzo cenne z punktu widzenia naukowego i wyjątkowo atrakcyjne dla kolekcjonerów inkluzje, często doskonale zachowanych organizmów zwierzęcych i roślinnych,
• bursztyn bałtycki od najdawniejszych czasów był używany jako kamień ozdobny i leczniczy, ozdoby i amulety wyrabiano z niego już w paleolicie,
• handlowano nim w całej Europie,
• niezwykłym powodzeniem cieszył się w Cesarstwie Rzymskim, wyprawy po niego były organizowane od V w. p.n.e. i wiodły tzw. szlakiem bursztynowym od Adriatyku do wybrzeży Morza Bałtyckiego,
• fascynujący od lat bursztyn wykorzystywany jest w sztuce i rzemiośle, ciągle należy do wysoko cenionych kamieni ozdobnych, wykonuje się bowiem z niego przedmioty użytkowe i ozdobne oraz biżuterię, często o dużej wartości artystycznej,
• ceniony już w średniowieczu, przez Greków i Rzymian, za walory dekoracyjne, stanowi źródło inspiracji jubilerskich do dnia dzisiejszego, obecnie wyroby z bursztynu, są najbardziej pożądaną pamiątką z pobytu w Polsce,
• najbardziej znanym dziełem jest Bursztynowa komnata, która zaginęła bez wieści podczas II wojny światowej,
• jest wykorzystywany w przemyśle kosmetycznym, farmaceutycznym i medycynie,
• największa znana bryła ważąca 9,75 kg została znaleziona w 1860 r. w okolicach Kamienia Pomorskiego, obecnie okaz ten znajduje się w Muzeum Przyrodniczym Uniwersytetu im. Humboldta w Berlinie,
• najciekawsze kolekcje można podziwiać w Muzeum Ziemi PAN w Warszawie i Muzeum Zamkowym w Malborku.

Szlak bursztynowy – w szerszym znaczeniu – to określenie powiązań handlowych pomiędzy europejskimi krajami basenu Morza Śródziemnego, a ziemiami leżącymi na południowym wybrzeżu Bałtyku. Natomiast w znaczeniu węższym – szlak bursztynowy oznacza przebieg tras zorganizowanych wypraw po bursztyn, nasilonych od I w. naszej ery. Współczesny Szlak Bursztynowy – Amber Route – to podróż przez wielowiekową tradycję, która na Pomorzu odcisnęła swój ślad, gdzie bursztyn ma szczególną wartość, stanowiąc dumę mieszkańców, rzemieślników, czy bursztynników.

Początkowo bursztyn był przedmiotem wymiany handlowej, w której pośrednikami byli Celtowie. Pierwsze zorganizowane wyprawy po elektron odbywały się w V w. p.n.e.. Nie docierały one jednak do wybrzeży Bałtyku, dokonując transakcji z celtyckimi pośrednikami.

Dopiero po podboju terenów nad środkowym Dunajem, Rzymianie rozwinęli od I wieku n.e. handel bursztynem na dużą skalę, organizując kilkoma drogami wyprawy z Panonii nad Bałtyk, szczególnie do Sambii. Szczytowy rozwój tego handlu przypada na III w. a od połowy IV w. wymiana stopniowo zamierała. Głównym ośrodkiem handlu bursztynem na terenie imperium rzymskiego była Akwileja.

Dokładny przebieg szlaku nie został jednoznacznie określony. Wiadomo jedynie, że wiódł początkowo przez Bramę Morawską, następnie skręcał na północ i przez Śląsk oraz Kujawy z brodem przez Wisłę w Otłoczynie koło Torunia prowadził nad Bałtyk. Jego przebieg prawie dokładnie pokrywa się z dzisiejszą budowaną autostradą A1. Jego warianty są rekonstruowane na podstawie wzmianek starożytnych pisarzy, ale głównie poprzez wyniki badań archeologicznych.

Szlak znaczą znaleziska rzymskich monet, wyroby z brązu, ceramika rzymska (terra sigillata) i skarby bursztynu. Na szlaku leżał z pewnością dzisiejszy Wrocław. Na terenie jego osiedla Partynice znaleziono w XIX w. duży skarb bursztynu pochodzący z I w. naszej ery, ważący około 500 kilogramów. Chociaż jak to w takich wypadkach bywa, niektórzy mówią o 2 750 kg.

Z dużym prawdopodobieństwem można zaryzykować twierdzenie, że główna nitka szlaku, poczynając od przełomu tysiącleci biegła z Wiednia (Vindobony) przez Brno, Kłodzko, Wrocław, Kalisz, Toruń, Świecie.

źródło: Mennica Polska S.A. / Wikipedia

Bursztyn – określany także jako Jantar, Złoto Północy, Złoto Bałtyku, Dobry Kamień, Święty Kamień, Amber, Elektrum – to budząca zachwyt kopalna żywica sprzed 40 mln lat, niezwykła i tajemnicza, posiadająca dobroczynne właściwości, które doceniono już w wiekach średnich. Ta kopalna żywica drzew iglastych, a w rzadszych przypadkach żywicujących liściastych drzew z grupy bobowców, występuje aż w około 60 gatunkach.
Bursztyn znany był od dawna:

• Grecy nazywali ten kamień elektron, co oznacza świecący i błyszczący,
• Rzymianie nazywali bursztyn lyncurium, czyli mocz rysia, albowiem według legendy złocisty kamień powstał ze skamieniałego moczu tego drapieżnika,
• succinum to łacińska nazwa bursztynu używana w farmacji, powstała od łac. succus (sok),
• sukcynit – nazwa geologiczna, pochodzi od succinum (sok, żywica drzewna),
• Egipcjanie nazywali bursztyn sokal,
• Arabowie nazywali bursztyn anbar, ponieważ zapach pocieranego bursztynu kojarzył się z zapachem ambry,
• Persowie nazywali kamień karuba – złoty rabuś,
• Włosi – ambra gialla,
• zaś Szwedzi – raf, co oznacza znaczy chwytać,
• słowiańska nazwa jantar została przejęta od Litwinów, a ta od fenickiej nazwy jainitar – żywica morska.

Magiczna moc lecznicza i płynąca z niego pozytywna energia zawdzięczana jest jonom ujemnym, które m.in. pobudzają system nerwowy oraz łagodzą stany reumatyczne, zapalne. W ezoteryce elektryczne właściwości bursztynu przyciągają do człowieka większe ilości siły życiowej i równoważy ciało eteryczne. Miał on też wpływać pozytywnie na rozwój zdolności paranormalnych.

W medycynie ludowej dym bursztynowych kadzidełek zabijał bakterie, a noszone na szyi korale zapobiegały bólom gardła i głowy oraz wzmacniały tarczycę. Ogrzane grudki bursztynu stosowało się do wyciągania z oczu ciał obcych (muszek, pyłków). Utłuczony proszek zażywano jak tabakę, co miało oczyścić zatoki i pozbyć się kataru. Współczesna litoterapia stosuje bursztyn jako nalewkę w leczeniu chorób tarczycy, gardła, przy chrypce i reumatyzmie.

Bursztyn bałtycki (sukcynit, „bałtyckie złoto”) to odmiana bursztynu, substancja organiczna, żywica kopalna, która powstała w warunkach naturalnych co najmniej przed 40 milionami lat; pochodzi z utworów trzeciorzędowych (od eocenu po miocen dolny).

Ciekawostki na temat bursztynu bałtyckiego:

• jako jedyny wśród żywic kopalnych zawiera dużo (od 3-8%) kwasu bursztynowego, najwięcej w korze, swojej zewnętrznej warstwie,
• wyjątek stanowi znajdowany w okolicach Gdańska gedanit,
• w dotyku jest ciepły, a ogrzany w dłoni przyjemnie pachnie,
• w słonej wodzie pływa, zaś w słodkiej tonie,
• ma zdolność do uzyskiwania ładunku elektrycznego,
• przy potarciu ładuje się ujemnie, korzystnie dla człowieka,
• pali się jasnym płomieniem,
• łatwo poddaje się obróbce,
• zmienia się pod wpływem działania światła,
• gwałtownie podgrzany pęka,
• temperatura mięknienia bursztynu to około 150° C,
• topi się on przy temperaturze 350° C,
• poddaje się barwieniu przy pomocy substancji organicznych, a także syntetycznych,
• można go poddawać termicznemu procesowi klarowania oraz barwienia, a także prasowania.

Znaczenie bursztynu:

• niekiedy zawiera bardzo cenne z punktu widzenia naukowego i wyjątkowo atrakcyjne dla kolekcjonerów inkluzje, często doskonale zachowanych organizmów zwierzęcych i roślinnych,
• bursztyn bałtycki od najdawniejszych czasów był używany jako kamień ozdobny i leczniczy, ozdoby i amulety wyrabiano z niego już w paleolicie,
• handlowano nim w całej Europie,
• niezwykłym powodzeniem cieszył się w Cesarstwie Rzymskim, wyprawy po niego były organizowane od V w. p.n.e. i wiodły tzw. szlakiem bursztynowym od Adriatyku do wybrzeży Morza Bałtyckiego,
• fascynujący od lat bursztyn wykorzystywany jest w sztuce i rzemiośle, ciągle należy do wysoko cenionych kamieni ozdobnych, wykonuje się bowiem z niego przedmioty użytkowe i ozdobne oraz biżuterię, często o dużej wartości artystycznej,
• ceniony już w średniowieczu, przez Greków i Rzymian, za walory dekoracyjne, stanowi źródło inspiracji jubilerskich do dnia dzisiejszego, obecnie wyroby z bursztynu, są najbardziej pożądaną pamiątką z pobytu w Polsce,
• najbardziej znanym dziełem jest Bursztynowa komnata, która zaginęła bez wieści podczas II wojny światowej,
• jest wykorzystywany w przemyśle kosmetycznym, farmaceutycznym i medycynie,
• największa znana bryła ważąca 9,75 kg została znaleziona w 1860 r. w okolicach Kamienia Pomorskiego, obecnie okaz ten znajduje się w Muzeum Przyrodniczym Uniwersytetu im. Humboldta w Berlinie,
• najciekawsze kolekcje można podziwiać w Muzeum Ziemi PAN w Warszawie i Muzeum Zamkowym w Malborku.

Szlak bursztynowy – w szerszym znaczeniu – to określenie powiązań handlowych pomiędzy europejskimi krajami basenu Morza Śródziemnego, a ziemiami leżącymi na południowym wybrzeżu Bałtyku. Natomiast w znaczeniu węższym – szlak bursztynowy oznacza przebieg tras zorganizowanych wypraw po bursztyn, nasilonych od I w. naszej ery. Współczesny Szlak Bursztynowy – Amber Route – to podróż przez wielowiekową tradycję, która na Pomorzu odcisnęła swój ślad, gdzie bursztyn ma szczególną wartość, stanowiąc dumę mieszkańców, rzemieślników, czy bursztynników.

Początkowo bursztyn był przedmiotem wymiany handlowej, w której pośrednikami byli Celtowie. Pierwsze zorganizowane wyprawy po elektron odbywały się w V w. p.n.e.. Nie docierały one jednak do wybrzeży Bałtyku, dokonując transakcji z celtyckimi pośrednikami.

Dopiero po podboju terenów nad środkowym Dunajem, Rzymianie rozwinęli od I wieku n.e. handel bursztynem na dużą skalę, organizując kilkoma drogami wyprawy z Panonii nad Bałtyk, szczególnie do Sambii. Szczytowy rozwój tego handlu przypada na III w. a od połowy IV w. wymiana stopniowo zamierała. Głównym ośrodkiem handlu bursztynem na terenie imperium rzymskiego była Akwileja.

Dokładny przebieg szlaku nie został jednoznacznie określony. Wiadomo jedynie, że wiódł początkowo przez Bramę Morawską, następnie skręcał na północ i przez Śląsk oraz Kujawy z brodem przez Wisłę w Otłoczynie koło Torunia prowadził nad Bałtyk. Jego przebieg prawie dokładnie pokrywa się z dzisiejszą budowaną autostradą A1. Jego warianty są rekonstruowane na podstawie wzmianek starożytnych pisarzy, ale głównie poprzez wyniki badań archeologicznych.

Szlak znaczą znaleziska rzymskich monet, wyroby z brązu, ceramika rzymska (terra sigillata) i skarby bursztynu. Na szlaku leżał z pewnością dzisiejszy Wrocław. Na terenie jego osiedla Partynice znaleziono w XIX w. duży skarb bursztynu pochodzący z I w. naszej ery, ważący około 500 kilogramów. Chociaż jak to w takich wypadkach bywa, niektórzy mówią o 2 750 kg.

Z dużym prawdopodobieństwem można zaryzykować twierdzenie, że główna nitka szlaku, poczynając od przełomu tysiącleci biegła z Wiednia (Vindobony) przez Brno, Kłodzko, Wrocław, Kalisz, Toruń, Świecie.

The “Amber Route” is a very popular series of beautiful collector coins struck by the Mint of Poland for the issuer, Niue Island. The characteristic feature of this series is an amber insertion and a small mintage.

The coins pay tribute to the main cities which lay along this ancient route of commercial contacts.

The route connected the European states at the Mediterranean Sea and the lands on the southern shore of the Baltic Sea, and was named after the major object of travelers’ desire, amber.

The first trips to acquire this old subject of trade exchange were organized as early as the 5th century.

The exact route was never explicitly established, however, it is assumed that it went through Kaliningrad, Gdańsk, Wrocław, Stare Hradisko, Szombathely, Carnuntum and Aquileia.

źródło: Mennica Polska S.A. / Wikipedia

Moments of the Battle of Grunwald captured in three collectors coins issued by the Bank of Lithuania

Today the Bank of Lithuania issued three collectors (commemorative) coins to commemorate 600th anniversary of the Battle of Grunwald (Zalgiris): gold 500 litas and silver 50 litas collectors (commemorative) coins and 1 litas collectors (commemorative) circulation coin stricken of alloy of copper and nickel. The coins were presented to the public in the Lithuanian Art Museum, Vilnius.

The event started with a minute of silence which was observed in memory of the late President Algirdas Brazauskas.

The Chairman of the Bank of Lithuania Reinoldijus Sarkinas said: “Since school, in Lithuania we all know that the Battle of Grunwald – which took place on 15 July 1410 when Polish and Lithuanian troops defeated the Order – is a special moment in our history that determined the development not just of the Grand Duchy of Lithuania and the statehood of Lithuania as a whole but also the predestination of neighbouring and Eastern European countries in the 15th century and later.

Recognising the importance of this event, the Bank of Lithuania’s respond was inventive: for the first time we issued three coins at one time – they are of three different metals and denominations.

Designer of the coins Rytas Jonas Belevicius depicted moments of the Battle of Grunwald on one side of the coins.

The reverses of gold and silver coins illustrate horsemen and infantrymen reflecting pictures from mediaeval books. The fight is depicted somewhat theatrically and the size of figures is dispensed according to their weight in the composition and a hierarchy of that time. Details of closing, armour and weaponry characteristic of the time were conveyed as precisely as possible. According to the designer, decorative arrangement of spears on the reverse of 1 litas coin slightly reminds of the course of the Battle.

The other sides of the coins depict a stylised Vytis or seals of the then ruler of the state. As Dr. Rimvydas Petrauskas says in his extensive historic review in the leaflet published by the Bank of Lithuania: ”Finally, the Battle of Grunwald is the historical symbol of Lithuania’s political sovereignty; it is reflected in Grand Duke Vytautas’ majestic seal created just a few years before the Battle depicted on the collectors coin.”

The edges of gold and silver coins bear stylised 15th century spearheads and the edge of 1 litas coin is rimmed at intervals.

Gold and silver coins dedicated to the 600th anniversary of the Battle of Grunwald are already 63rd and 64th collectors (commemorative) coins by subject and image issued by the Bank of Lithuania after the restoration of independence. Moreover, six 1 litas circulation coins have been issued that are of the same or similar design as collectors (commemorative) coins the latest coin of which is dedicated to the anniversary of the Battle of Grunwald.

The coins were minted at the Lithuanian Mint. Mintage of 500 litas coin is 5,000; mintage of 50 litas silver coin is 10,000; mintage of 1 litas coin from alloy of copper and nickel is 1,000,000.

New collectors (commemorative) coins are available in the cash office of the Bank of Lithuania in Vilnius (Totoriu g. 2/8), Kaunas (Maironio g. 25) and Klaipeda (Naujoji Uosto g. 16). The 500 litas gold coin in a representation box costs 3,600 litas. The 50 litas silver coin in a representation box costs 150 litas (with VAT) and 130 litas without a box (with VAT).

On the occasion of the 600th anniversary of the Battle of Grunwald, central banks of other three countries (Poland, Ukraine and Belarus) will also issue collectors (commemorative) coins. Their images were demonstrated during the above event in Vilnius.

źródło: Mennica Litwy / Bank of Lithuania / Wikipedia